ԱՄՆ նախագահական ընտրություններին մնացել է ուղիղ երկու ամիս: Եւ ինչքան ժամանակը մոտենում է, հանրապետականների թեկնածու, նախկին նախագահ Դոնալդ Թրամփն այնքան էքսցենտրիկ է դառնում:
Սեպտեմբերի 4-ին նա հայտարարել է, որ նախագահի պաշտոնն ստանձնելուց հետո կստեղծի «Կառավարության արդյունավետության վերահսկման հանձնաժողով»:
Թրամփը նախատեսում է այդ պաշտոնում նշանակել իր աջակից, միլիարդատեր Իլոն Մասկին:
«Ես այդ հանձնաժողովը կստեղծեմ եւ կհանձնարարեմ, որ դաշնային կառավարության բոլոր կառույցների գործունեությունը ենթարկվի աուդիտի»-համակիրների հետ հանդիպմանը հավաստիացրել է Թրամփը:
Նա բացահայտել է, որ այդ թեմայով բազմաթիվ խորհրդակցություններ է ունեցել օգնականների եւ խորհրդականների հետ, ի վերջո հանգել որոշման:
Թրամփի խոսքերով՝ Իլոն Մասկն առաջարկությունը ընդունել է:
Ինչպես inosmi.ru-ն է փոխանցում՝ «նախագահի թեկնածուի թիմում, մինչդեռ, ոչ ոք չի կողմնորոշվում, թե իրավական ինչ հիմնավորում պետք է գտնվի, քանի որ ԱՄՆ սահմանադրությունը նման մարմնի ստեղծում չի նախատեսում»:
Ամենայն հավանականությամբ, Թրամփի պոպուլիզմը հասել է «հատակին». Նրա նախաձեռնության ենթատեքստն այն է, ինչ տարածված է հետխորհրդային երկրներում, երբ իշխանության հասնելու համար դիմում են սոցիալական արդարության վերականգնման եւ ազգային հարստությունը հավասարապես բաշխելու խոստումների օգնությանը:
Ի դեպ, նման միտում դրսեւորում է նաեւ Հայաստանի ընդդիմությունը. Մամուլում եւ սոցիալական հարթակներում քարոզչություն է ծավալվել, որ «հայրենասիրական, ազգային-ազատագրական եւ հանուն ավանդական արժեքների պահպանման քարոզչությամբ իշխանափոխության հասնել հնարավոր չէ, պետք է ընդօրինակել պրոլետարիատի համաշխարհային առաջնորդ Լենինին եւ կենտրոնանալ սոցիալ-տնտեսական խնդիրների վրա»:
Այդ ուղղության քարոզիչներից մեկը գրել է, որ Հայաստանում բոլոր հնարավորությունները կան, որպեսզի ուսուցչին 400 հազար դրամ աշխատավարձ տրվի, բայց «հայրենադավ իշխանությունը չի անում, դա մենք կանենք»:
Մարդը չի հասկանում, որ այդ քարոզչությունը հենց նախկին իշխանությունների դեմ է. եթե այսօր Հայաստանում ուսուցչին նրա նշած աշխատավարձը վճարելու միջոցներ կան, ուրեմն կառավարությունը գործել է արդյունավետ, երկրի ՀՆԱ-ն եւ բյոջեն աճել են:
Բայց ավելի կարեւոր է մյուս «լյապը». Իսկ նախկին կառավարությունն ինչու՞ ուսուցչին ոչ թե գոնե 150 հազար դրամ չէր վճարում, սահմանել էր 80 հազար դրույքավճար: Իսկ Թրամփին ընդօրինակելու մղումը մի բացատրություն ունի թերեւս. Նրա եւ Ռուսաստանի նախագահ Պուտինի միջեւ «քիմիա» կա:
Երեւի ենթադրում են, որ դա նույն՝ Պուտին-Քոչարյան «քիմիան» է: Բայց թե ինչպե՞ս կաշխատի Հայաստանի ու նաեւ իրենց անձնական ապագայի դեպքում՝ դեռ չեն կողմնորոշվել: Կամ ցույց են տալիս, թե չեն հասկանում, որ Պուտին-Թրամփ «քիմիական ռեակցիան» Հայաստանի համար սպառնալիք է:
Պետք է հասկանալ՝ Թրա՞մփն է քաղաքական պլագիատոր, թե՞ Հայաստանի ընդդիմությունը մտել է նոր աշխարհակարգի համար պայքարի «ծիրին մեջ»:
Թիվ 1 սյունակ, Վահրամ Աթանեսյան
