Հաղորդավար Ռաֆայել Մնացականյանն իր ֆեյսբուքյան էջում գրել է․
Հայաստանը Եվրոպա է։ 🇦🇲🇪🇺 🇦🇲🇪🇺 🇦🇲🇪🇺
Դեռ շուրջ երկու հազար տարի առաջ հայոց արքաները նստում ելնում էին Հռոմի հետ՝ մասնակցելով այն քաղաքական, մշակութային ու քաղաքակրթական հոսքերին, որոնք ձևավորում էին Եվրոպայի կերպարը։
Այսօր Հայաստանի եվրոպական ուղին նոր ընտրություն չէ առավել ևս աշխարհաքաղաքական խարդավանք։ Այն պատմականորեն ձևավորված ուղղություն է՝ վերադարձ դեպի սեփական արմատներ, դեպի այն քաղաքակրթական տարածք, որի հետ Հայաստանը դարեր շարունակ ունեցել է սերտ կապեր։ Մինչև այսօր միջին վիճակագրական հայը,իր տունը վերանորոգելիս ՀՌՈՄԵԿԱՆԱ ՍՅՈՒՆԵՐԻ ձգտում ունի։ Եվրոպան Հայաստանի համար ոչ միայն աշխարհագրական հասկացություն է, այլ նաև արժեքային համակարգ, որտեղ կարևոր են օրենքի գերակայությունը, մարդու իրավունքները և ժողովրդավարությունը։ Ուստի Հայաստանի եվրոպական ձգտումը պետք է ընկալել որպես բնական շարունակություն իր պատմության, ոչ թե ժամանակավոր կամ պարտադրված շրջադարձ։
Դա ճանապարհ է դեպի ինքնության վերաիմաստավորում և պատմական ժառանգության վերագտնում։ Ես վստահ եմ, որ Հայաստանը Եվրոպա է․․․Դիտարկեք ցանկացած ազնիվ ու կրթված հայի օրինակ և կտեսնեք,որ նա Եվրոպական արտաքին ունեցող,եվրապական արժեքներ ու աշխարհայաց դավանող անհատ է։ Իսկ պատմության ընթացքում Տիգրան Մեծից մինչև Կիլիկիա, Իսրայել Օրուց մինչև Նժդեհ․․․․ԲՈլորը Եվրոպական հայացքներ ունեին։ Այնուամենայնիվ, պատմական իրողությունները հաճախ ստիպել են Հայաստանին ներգրավվել նաև ասիական քաղաքական և մշակութային գործընթացներում՝ լինելով տարբեր կայսրությունների ազդեցության տակ։
Պարսիկներ,սելջուկներ,Արաբներ,Թաթար-Մոնղոլներ Օսմայան Թուրքեր,ով ասես․․․․Եկել ու փորձել է ձևավորել ինքնություն, որտեղ դարեր անց, արևելյան ազդեցությունները նույնպես ակնհայտ են։ Սակայն այս հանգամանքը չի ժխտում այն փաստը, որ հայկական պետականության և մշակույթի առանցքում մշտապես պահպանվել են եվրոպական արժեքներին մոտ գաղափարներ՝ իրավունքի գերակայություն, կրթության կարևորում, մշակութային բազմազանություն։
Այսօր, երբ Հայաստանը փորձում է վերաիմաստավորել իր տեղը միջազգային հարաբերությունների համակարգում, եվրոպական ուղղվածությունը կրկին դառնում է առաջնային։ Եվրոպական քաղաքական համայնքի հարթակում Հայաստանի ընդգրկումը ոչ միայն արտաքին քաղաքական ընտրություն է, այլ նաև պատմական շարունակականության դրսևորում։ Դա վերադարձ է այն արժեքային համակարգին, որի հետ Հայաստանը կապվել է դեռևս իր պետականության ակունքներում։ Իսկ Ռուսաստանը մեր օրերի Բյուզանդիան է․․․ Ծագումով ՀԱՅ ղեկավարները ավելի հակահայ են քան դարավոր թշնամիները։ Իսկ նրանց խամաճիկները ծաղրում էին՝ ԹԵ Ո՞ՒՄ ԵՆ ՊԵՏՔ ՀԱՅԵՐԸ․․․․Բելառուսի նախագահ Ալեքսանդր Լուկաշենկոի հայտարարությունները դժվար է ընկալել այլ կերպ, քան քաղաքական կարճատեսության հերթական դրսևորում։
Այս օրերին Հայաստանը ոչ թե մեկուսացված, այլ հակառակը՝ ակտիվ դիվանագիտական կենտրոն է դարձել։
Եվրոպական մի շարք առաջնորդների ներկայությունը, տարբեր երկրների նախագահների, վարչապետների և միջազգային կազմակերպությունների ղեկավարների մասնակցությունը փաստում են մեկ պարզ բան՝ Հայաստանը դիտարկվում է որպես կարևոր գործընկեր և տարածաշրջանային քննարկումների հարթակ։
Իրկանությունն այսօր հստակ է՝ Հայաստանը ոչ միայն «պետք է», այլ նաև ակտիվորեն ներգրավված է եվրոպական և միջազգային օրակարգի ձևավորման գործընթացներում ինչպես եղել է հազարավոր տարիներ առաջ։ ՈՒ մինչ տրոհվող ու թուլացող Բյուզանդիան կռծոտում է իր արյունոտ եղունգները,լավ կլինի հարց տանք․․․Իսկ իրենք ում՞ են պետք։
