«Արցախի նախագահը ԼՂՀ լուծարման հրամանագիր ստորագրել է, որպեսզի թույլ չտա ժողովրդի ջարդը»,-Հայաստանի Ազգային ժողովի բարձր ամբիոնից հայտարարում է «Հայաստան» խմբակցության ՀՅԴ-ական պատգամավորը եւ հավելում, որ «նա այդ թուղթը չեղարկել է»:
Թուղթ ստորագրող Սամվել Շահրամանյանն ասում է, որ ի սկզբանե գիտեր, որ հրամանագիրն անօրինական է, այն չի հրապարակվել, իրավական ակտերի ռեգիստրում չի գրանցվել:
Այդ դեպքում նա ինչպե՞ս է իրավական ուժ չունեցող, չհրապարակված հրամանագիրը «չեղյալ հայտարարել»:
Չէ՞ որ ինքն է հրամանագիր հրապարակել, որ ԼՂՀ իշխանության մարմինները, պետական կառույցները 2024 թվականից դադարում են, բայց մի քանի պաշտոնյաներ շարունակելու են գործել «հասարակական հիմունքներով»:
Բայց իրավական կազուսը թող սահմանադրագետները պարզեն:
Խնդիրն ավելի լուրջ է, երբ դիտարկվում է հրամանագիր ստորագրելու մոտիվացիայի հարթությունում: Ադրբեջանական զինուժը 2023թ. սեպտեմբերի 20-ին մտել է Ստեփանակերտ, մինչ այդ՝ Արցախի գրեթե բոլոր բնակավայրեր:
Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետությունը լուծարելու մասին Սամվել Շահրամանյանի կողմից հրամանագիր ստորագրվել է 2023թ. սեպտեմբերի 28-ին: Համենայն դեպս, Արցախի տեղեկատվական շտաբն այդ օրն է նման բովանդակությամբ տեղեկատվություն տարածել: Այդ պահի դրությամբ Արցախում խաղաղ բնակչություն գործնականում չէր մնացել:
Ստեփանակերտում ԼՂՀ նախկին նախագահներն էին, Սամվել Շահրամանյանը, ՆԳՆ նախարարը, ՊԲ հրամանատարը, ԱԱԾ տնօրենը, Փրկարար ծառայության աշխատակիցները: ԼՂՀ-ն լուծարելու մասին Սամվել Շահրամանյանի հրամանագիրն ինչպե՞ս է կանխել խաղաղ բնակչության ջարդը, եթե հարյուր հազար մարդ սեպտեմբերի 28-ին արդեն Հայաստանում էր:
Խաղաղ բնակչությունը ջարդից փրկելու մոտիվացիան միայն մի դեպքում է արդարացի. եթե ԼՂՀ լուծարման հրամանագիրը Սամվել Շահրամանյանը ստորագրել է պատերազմը դադարեցնելու եռակողմ՝ Բաքու-Ստեփանակերտ-ՌԴ զորախմբի հրամանատարություն, հայտարարության հետ միաժամանակ՝ սեպտեմբերի 20 –ի ժամը 13:00-ին:
Բայց այդ դեպքում հնարավոր չէ ասել, որ այն ի սկզբանե իրավական ուժի չի ունեցել: Ո՞վ կբացի այս գաղտնիքը:
Թիվ 1 սյունակ, Վահրամ Աթանեսյան
