ԱՄՆ-ի կողմից Իրանում քաղաքացիական ենթակառուցվածքների դեմ սպառնալիքը Ժնևի կոնվենցիաների ակնհայտ խախտում է և պատերազմական հանցագործություններ։ Այս մասին հայտարարել է Իրանի արտաքին գործերի նախարարության խոսնակ Էսմայիլ Բաղաին՝ դատապարտելով ԱՄՆ-ի սպառնալիքներն ու քաղաքացիական ենթակառուցվածքների դեմ հարձակումները։
Իր X էջում 1949 թվականին Ժնևի չորս կոնվենցիաների ընդունման տարեդարձին նվիրաված գրառման մեջ, Բաղային ասել է, որ ԱՄՆ-ի կողմից ենթակառուցվածքները, կամուրջները և էլեկտրակայանները թիրախավորելու սպառնալիքները խաթարում են միջազգային մարդասիրական իրավունքի հիմնարար սկզբունքները։
Նա նաև կոչ է արել միջազգային հանրությանը և կոնվենցիաների մասնակից պետություններին ապահովել պայմանագրերի նկատմամբ հարգանքը՝ զգուշացնելով, որ քաղաքացիական օբյեկտների դեմ սպառնալիքների առջև լռությունը քայքայում է միջազգային իրավական կարգը։
«Օգոստոսի 12-ին, լրանում է 1949 թվականին Ժնևի չորս կոնվենցիաների ընդունման տարեդարձը՝ զինված հակամարտության իրավունքի ամենակարևոր կանոնները սահմանող հիմնական միջազգային պայմանագրերը, մասնավորապես՝ մարդկությունը, տարբերակվածությունը, ռազմական անհրաժեշտությունը, համաչափությունը ՝ մարդկությանը քաղաքակիրթ դարձնելու նպատակով», – գրել է րանի արտաքին գործերի նախարարության խոսնակը։
«Այս չորս պայմանագրերի ճարտարապետները դժվար թե կարող էին պատկերացնել, որ 2026 թվականին՝ այս փաստաթղթերի ընդունումից յոթանասունյոթ տարի անց, Միացյալ Նահանգները՝ Միավորված Ազգերի Կազմակերպության ընդունող երկիրը և Անվտանգության խորհրդի մշտական անդամը, բազմիցս կսպառնա հարձակվել մեկ այլ երկրի ենթակառուցվածքների, կամուրջների և էլեկտրակայանների վրա և իրականում կկատարեն նման հանցագործություններ։
Միջազգային հանրությունը, Ժնևի կոնվենցիաների մասնակից պետությունները և Շվեյցարիան՝ որպես այս փաստաթղթերի պահապան, չեն կարող անտարբեր մնալ նման աննախադեպ խախտումների նկատմամբ, որոնք կազմում են ակնհայտ պատերազմական հանցագործություններ։
Ժնևի կոնվենցիաների 1-ին ընդհանուր հոդվածը պարտավորեցնում է պետություններին հարգել կոնվենցիաները։ Քաղաքացիական օբյեկտների նկատմամբ բացահայտ սպառնալիքների առջև լռությունը պարզապես քաղաքական պասիվություն չէ, այլ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո դարաշրջանի ամենահիմնարար քաղաքակրթական և իրավական նվաճումներից մեկի քայքայում։ Երբ օրենքը լռում է իշխանության առջև, փլուզվում է ոչ միայն կամուրջը կամ էլեկտրակայանը, այլև մարդկության վստահությունը միջազգային հարաբերություններում օրենքի գերակայության հնարավորության նկատմամբ։ Եթե քաղաքացիական ենթակառուցվածքները ոչնչացնելու սպառնալիքը կարգավորվի միջազգային հարաբերություններում, ոչ մի պետություն այլևս չի կարող իրեն անվտանգ զգալ իր հիվանդանոցների, էլեկտրացանցերի, կամուրջների, ջրամատակարարման կառույցների կամ այլ կենսականորեն կարևոր օբյեկտների անձեռնմխելիության հարցում արտաքին ագրեսիայի դեմ։ Սա պարզապես մեկ կառավարության դեմ սպառնալիք չէ. սա ամբողջ իրավական կարգի նահանջ է, որը մարդկությունը կառուցել է քաղաքակրթության ձգտման և բռնության զսպման գործում»,- նշել է նա։
