«Շատ կարևոր է Արցախի հանրապետության միջազգային ճանաչումը՝ որպես քաղաքական և դիվանագիտական լծակ, որը կարող է զսպել Ադրբեջանին հերթական լայնածավալ ագրեսիայից»,- ուշ երեկոյան կայացած ճեպազրույցի ժամանակ ասաց Արցախի արտգործնախարար Մասիս Մայիլյանը՝ նշելով, որ ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը չի բացառում այս հարցի առնվազն քննարկումը՝ հատկապես Տավուշյան մարտերից հետո։
Արցախի անկախության ճանաչումը դառնում է հրատապություն, իսկ հապաղումը՝ ժամանակի կորուստ, քանզի թշնամին երբեք էլ չի հրաժարվել ուժի կիրառումից և չի մտածել խաղաղ բանակցությունների ճանապարհով հասնել հակամարտության կարգավորմանը։ Եվ որոշակի զսպօղակ է հանդիսացել միայն այն, որ Ադրբեջանի առավելապաշտական նկրտումները միշտ էլ բախվել են համայն հայության միասնական դիմադրությանը և հայրենի հողը ամենավճռական ձևով պաշտպանելու համարձակությանը։
Պետք է նկատել, որ Հայաստանը երբեք նախահարձակ չի եղել, ավելին՝ եղել և մնում է հավատարիմ հակամարտության կարգավորմանը ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի շրջանակներում՝ բացառապես խաղաղ բանակցությունների ճանապարհով։ Բայց այսօր, Հայաստանը և Արցախը տակավին պարտադրված պատերազմի մեջ են ներքաշվել, և կռվում են արդեն ոչ միայն ադրբեջանական զինուժի դեմ, այլ հակադարձում են թուրք-ադրբեջանական համատեղ հարձակումներին մեն-մենակ՝ մի բռունցք դարձած։
Ասել է թե՝ 21-րդ դարում դիվանագիտության ուժը նորից մերժվում է թշնամու կողմից, իսկ մենք կրկին ապավինում ենք մեր քաջարի հայորդիների բազկի ուժին և անպարտելի ոգուն։ Ուրեմն ինչո՞ւ չդրսևորել համարձակություն, եթե բոլոր դեպքերում այլընտրանքը պատերազմն է և մեր՝ հայրենիքի համար պայքարելու ու հաղթելու պատրաստակամությունը։
Քրիստինե Հովսեփյան
